Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Για τον Γιάννη Μιγάδη......που έφυγε.....

Η ανάρτηση είναι της Χριστίνας Μαστρογιωργάκη με την οποία συμφωνώ και συντάσσομαι   ...



..το Ηράκλειο ,μα κι ολόκληρη η Ελλάδα ,αποχαιρετά σήμερα τον Γιάννη Μιγάδη ...Φτωχαίνουμε δραματικά...
<<..Η ζωγραφική του Μιγάδη δεν επιδέχεται κατατάξεις σε σχολές και κινήματα. Καλλιτέχνης της εποχής του αλλά όχι εγκλωβισμένος σ' αυτήν, σε εγρήγορση μπροστά στα "σημεία των καιρών" αλλά κρατώντας πάντα μια απόσταση με στερεή εικαστική παιδεία από τον Παρθένη, με κάποιες καταβολές στον Τσαρούχη, με φόντο τη ζωγραφική της "ελληνικότητας" και με γόνιμη θητεία στο θέατρο, ο Γιάννης Μιγάδης χάραξε με συνέπεια έναν πολύ προσωπικό, αναγνωρίσιμο δρόμο, που έχει ενσωματώσει δημιουργικά τους προσωπικούς του και τους ιστορικούς χρόνους. Οι οξύτατες κεραίες μιας δεκτικής όσο και καλλιεργημένης ευαισθησίας, ένα γερό ένστικτο, ένα διεισδυτικό και συχνά κριτικό βλέμμα σε καταστάσεις και πράγματα, ένα πλούσιο ιδιοσυγκρασιακό υπόστρωμα αλλά και φίλτρα που ελέγχουν και επεξεργάζονται την πρωτογενή συγκίνηση, όλα αυτά είναι ευανάγνωστα μέσα στο έργο του Μιγάδη. Ένα έργο που στοιχειοθετεί μια σύνθετη, πολυδιάστατη σχέση με τον άνθρωπο και με τον κόσμο. Ένα έργο που οξύνει τη νεοελληνική ευαισθησία μας, που ενεργοποιεί τη βιωματική αλλά και την πολιτισμική μας μνήμη...>>
(από την εισαγωγή του βιβλίου "Το χρώμα της μνήμης" της Αφροδίτης Κούρια)

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Ο ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ





Υπάρχουν ακόμα ηλίθιοι που μετράνε τη ζωή με το αν είναι γεμάτη μια καφετέρια.
Υπάρχουν ακόμα ανόητοι που θεωρούν «καλά» το ότι είναι εντάξει με τις τράπεζες και την εφορία.
Πως καλά είμαστε ακόμα γιατί ένα μέρος του πληθυσμού μπορεί ακόμα και τη βγάζει καθαρή μέσα στο μεγάλο σφαγείο.
Επειδή δεν έχει έρθει η σειρά τους.
Επειδή ο χασάπης τους έχει ακόμα στη κατάψυξη να σιτέψουν καλά…
Όχι δεν περνάμε καλά.
Γιατί πίσω από το γέλιο στη καφετέρια και το χαβαλέ διακρίνεις τα άφτιαχτα δόντια που αρχίζουν και σαπίζουν ένα ένα κι έχει μπει ο οδοντίατρος στη λίστα των αχρείαστων ειδών.Όχι δεν περνάμε καλά, γιατί βλέπεις τις πόλεις να έχουν γεμίσει από κακοσυντηρημένα αυτοκίνητα «χιλιάρια» ή το πολύ «χιλιοτετρακοσάρια»,
που σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο τα δίνουν για να μαθαίνουν τα παιδιά τους να οδηγούν, πριν τους αγοράσουν το καινούργιο σεντάν των 2.500 κυβικών…Γιατί βάφεσαι και φτιάχνεσαι για το ραντεβουδάκι αλλά στο σπίτι οι υπόλοιποι θα τη περάσουν με κουβέρτα δίπλα σε ένα αερόθερμο του κώλου.
Γιατί και το πετρέλαιο είναι στην ίδια λίστα με τον οδοντίατρο, εκείνες τις εξετάσεις που αναβάλεις, το φαΐ ποιότητας, το φρεσκάρισμα στο σπίτι που αρχίζει και βγάζει μούχλα, και σιγά σιγά τα υπόλοιπα είδη ενός «πολιτισμένου κόσμου» που θα μπουν στην ίδια λίστα σαν περιττές δαπάνες.Όχι δεν περνάμε καλά, γιατί αυτό το νεαρό παιδί χώθηκε κάπου με τρία κατοστάρικα, αλλά δεν έχει όνειρα. Πάει να πιεί το ποτάκι του μόλις καβατζώσει ένα μεροκάματο γιατί νιάτο είναι, αλλά μέχρι εκεί φτάνουν τα όνειρα του. Μερικά 24ωρα μπροστά και πολύ λέω.Όχι δεν περνάμε καλά, γιατί στο παππού δώσανε κάτι κωλογενόσημα αγνώστου προελεύσεως που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους και θέλει να τα ξεφορτωθεί η κινέζικη φαρμακοβιομηχανία της πλάκας..
Όχι δεν περνάμε καλά, γιατί για τρίτο συνεχή χρόνο δεν ανάβουμε καλοριφέρ και τον παππού τον τυλίξαμε με μια κουβέρτα να μη ξεπαγιάζει και τελικά.. μας έμεινε…
Όχι δεν είμαστε καλά, γιατί όλη αυτή η κίνηση, είναι το τρέξιμο ανθρώπων που δεν ελπίζουν σε τίποτα πια, δεν έχουν τίποτα, αλλά δεν είναι κι ελεύθεροι.
Ξυπνάνε και κοιμούνται με τη σκέψη τι θα είναι η έλλειψη της επόμενης μέρας. Αν θα κάνουν αυτό αντί για εκείνο. Γιατί πλέον δεν έχουμε τη πολυτέλεια να τα κάνουμε και τα δυο ακόμα κι αν αυτά είναι βασικές ανάγκες.
Ναι έτσι γουστάρουν και γυρνάνε με το αυτοκίνητο τσάρκα.
Μήπως θα μάθετε ποτέ πόσοι τσακωμοί προηγήθηκαν στο σπίτι;
Πόσα γαμοσταυρίδια πέσανε πριν ξεμυτίσει η χαρούμενη οικογένεια για τη βόλτα της;
Μήπως θα μάθετε πόσοι κοιμούνται χαπακωμένοι και πόσοι δεν κοιμούνται καθόλου πια;
Μπορεί κανείς να συλλάβει ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΑPΡΩΣΤΕΙΑΣ;
Όχι δεν μπορούμε να το συλλάβουμε, γιατί δεν στο λέω και δεν μου το λες.
Γιατί ξυπνάμε και κοιμόμαστε σ΄ενα χώρο που έχει ξεχάσει πλέον τι είναι ζωή, δικαίωμα, πραγματική ανάγκη.
Ανάγκη έχει γίνει να πληρώσεις.
Ανάγκη έχει γίνει να είσαι εντάξει απέναντι στους τοκογλύφους, να μην κινδυνέψεις για τα «μεγάλα» να σε ξεσπιτώσουν, να μην έχεις φαί, να μην έχεις που να κοιμηθείς.
Οτιδήποτε πάνω από αυτό ονομάζεται «εντάξει είμαστε»
Τόσο άθλιο, τόσο μίζερο το τοπίο της νεοφώτιστης μπανανίας της Ευρώπης.
Είναι σαν να βλέπεις μια δύστυχη να κάνει πιάτσα για ένα δεκάρικο, κι επειδή θα γυρίσει σπίτι έχοντας αγοράσει δυο πιτόγυρα μετά το πήδημα, θα θεωρείται πως «εντάξει είναι μωρέ» δε τρέχει και τίποτα.
Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι αυτή τη στιγμή τρέμουν στην ιδέα πως θα κάνει βαρύ χειμώνα γιατί της θέρμανσης προηγούνται τα χαράτσια, δεν γίνεται να τα καλύψεις και τα δύο.
Στρατιές από ανθρώπους που η υγεία τους πάει κατά διαόλου για χίλιους δυο λόγους, όπως συμβαίνει στον άνθρωπο, την αφήνουν στην άκρη γιατί προηγούνται οι φόροι, οι τράπεζες, οι ΔΕΚΟ, να ζήσουμε να τους θυμόμαστε…
Οι Έλληνες περνάνε καλά.
Φυσικά όταν το καλά το υποβιβάσεις στο επιβιώνω, κι επίσης αν σ΄αυτό συνυπολογίσεις μια χούφτα καραγκιόζηδες που ούτε τους νοιάζει ποιος ζει και ποιος πεθαίνει, αρκεί ο κώλος τους να είναι καλά, το σώνεις το πράγμα.
Όμως πόσο θα το σώσεις ακόμα λέγοντας αηδίες και ψευτιές.
Πόσο θα κρατήσει η βιτρίνα πριν να φανεί η βρώμα που κρύβεται από πίσω;
Και δεν εννοώ πως θα γίνει κάποιος ξεσηκωμός.
Δεν είναι πανάκεια, πλέον, πως τη φτώχεια και τη δυστυχία θα την ακολουθήσει η Νέμεση.
Μπορεί απλά να δεις γύρω σου τη χώρα των ζόμπι.
Των ζωντανών νεκρών. The walking dead της Μεσογείου…
 
Ανθρωποι ήδη σέρνονται άσκοπα χωρίς να ξέρουν ούτε τι κάνουν σ΄αυτή τη ζωή , ούτε που πάνε. Ξυπνάνε κοιμούνται σαν ρομποτάκια, χωρίς καν να έχουν ιδέα πως είναι κάτι τέτοιο..
Αυτό είναι το χειρότερο αλλά το αναπόφευκτο στα ζόμπι.
Κάποιο θόρυβο ακούν κι ακολουθούν, αν τους σφυρίξεις από την άλλη θα πάνε από εκεί. Μόλις μυρίσουν φαί θα ρθουν..
Ναι οι Έλληνες περνάνε καλά στο κολαστήριο.
Εχει καπαρώσει ο καθένας τη τιμωρία του και αυτομαστιγώνεται.
Εκατό φορές τη μέρα «θα είμαι καλό παιδί» Δεν θα ξανακάνω ζαβολιές.
Μαζί τα φάγαμε και τώρα αναδρομικά θα ξεράσουμε και το γάλα της μάνας μας.
Έτσι γιατί οι κύριοι καθηγητές επιβάλλουν συμμόρφωση και τάξη.
Κι όπως λέει κι ο ποιητής όταν ακούς τάξη.. ανθρώπινο κρέας μυρίζει.
 
Βλέπετε καφετέριες γεμάτες; Τα μπαράκια; Τις ταβέρνες;
Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο με το Χότζα και τον αφέντη του.
Του λέει ο αφέντης του τρέχα βάλε φόρους κι έλα να μου πεις.
Πράγματι βάζει και την άλλη μέρα του δίνει αναφορά.
Εχουν αναστατωθεί όλοι αγά μου τι θα κάνουμε;
Βάλε κι άλλους φόρους του λέει κι έλα πάλι.
Αγά μου γίνεται χαμός, φωνάζουν, βρίζουν τι κάνουμε;
Ρίξε κι άλλους φόρους κι έλα να μου πεις.
Αγά μου τώρα έχουν βγάλει κάτι μαχαίρια και τ΄ακονίζουν θα μας σφάξουν.
Τώρα του λέει ρίξε και τα χειρότερα χαράτσια αυτά που ξεπερνάνε κάθε όριο κι έλα να μου πεις.
Γυρνάει ο Χότζας πίσω και του λέει, αγά μου συμβαίνει κάτι πρωτοφανές. Εχουν ησυχάσει όλοι, έχουν γεμίσει τις ταβέρνες, τα μαγαζιά, γελάνε, πίνουν, τραγουδάνε…
Αυτό είναι το χειρότερο λέει ο αγάς. Κατάλαβαν που το πάμε και θα τα φάνε όλα, θα τα κάψουν αλλά εμείς δεν θα πάρουμε άλλο φράγκο. Τώρα αρχίζει ο κίνδυνος.
Ο Έλληνας τη πάτησε με το χρηματιστήριο, οι πρώτες κασέλες αδειάσανε, τώρα αδειάζουν και τα ρέστα..
Οσοι κρατιούνται καλά φεύγουν, όσοι μείνουν, σε λίγο καιρό, θα νοιώθουν αυτό ακριβώς που τους θεωρεί το σύστημα. Τίποτα. Ο κανένας.
Ολη αυτή η κίνηση, όλη αυτή η υποταγή ακόμα είναι γιατί ο άλλος θυμάται ακόμα το ονομά του.Μια σπίθα ν΄ανάψει στο μυαλό της ζόμπιλαντ και θα γίνει ένα γενικευμένο χασάπικο… Κι όποιος επιβιώσει.
Το να γυρίζεις ένα λαό στο μεσαίωνα και να νομίζεις πως όλα θα πάνε καλά είναι γελοίο. Ο άνθρωπος ήταν και θα είναι πάντα το πιο άγριο θηρίο.
Η ταμπέλα του πολιτισμένου κρέμεται επάνω του όσο του δίνεις την ευκαιρία να ονειρεύεται πως είναι κάτι άλλο.
Οσο του δίνεις τα εφόδια να γίνει κάτι άλλο.
Με τη μόρφωση, με την υγεία, με τη τέχνη, με την αίσθηση πως είναι ΑΣΦΑΛΗΣ στη φωλίτσα του.
Αν του τα πάρεις όλα αυτά και τον βάλεις να παίξει σε επίπεδο επιβίωσης ίσως ανακαλύψεις πως ο πολιτισμός δεν πέρασε από πάνω του ούτε μια μέρα…Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή δεν καίγεται το πορτοφόλι απλά, δεν καίγονται τα παλιόχαρτα. Καίγονται νευρώνες αλύπητα, καίγονται συναισθήματα, όνειρα, ελπίδες, καίγονται όλες οι ασφάλειες…
Κι αργά ή γρήγορα θα έρθει το βραχυκύκλωμα που θα κατεβάσει το γενικό.
Και τότε, πραγματικά θα περάσουμε καλά.Ονειρεμένα…


[ πηγή /newchannel.gr  ]

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ SOMACARE



Αφρόλουτρα που προκαλούν αλλεργίες, που δεν ξεπλένονται εύκολα, με αφύσικα χρώματα και αρώματα.
Σαμπουάν που ξηραίνουν ή βαραίνουν τα μαλλιά.
Ας το πάρουμε από την αρχή… Μαθαίνουμε να φτιάχνουμε αφρόλουτρα και σαμπουάν όπως εμείς τα θέλουμε και μας ταιριάζουν, εύκολα, οικονομικά και με ασφάλεια.

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Εχει παλιόκαιρο στον καπιταλισμό


ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ • 10 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017
H Πολωνία είχε πάντα κρύο το χειμώνα. Αλλά δεν ήταν πάντα μια χώρα που ζει στον παράδεισο της ελευθερίας και του ευκαιριών του καπιταλισμού, όπως τώρα.
Η Βουλγαρία, κρύα χώρα κι αυτή το χειμώνα, γνώρισε όμως τη ζεστασιά της ελεύθερης καπιταλιστικής οικονομίας, την οποία στερήθηκε για κάποιες δεκαετίες.
Η Ιταλία είναι χώρα που το βόρειο τουλάχιστον μέρος της έχει πάντα κρύο και που σε αντίθεση με την Πολωνία ζούσε πάντα στον θαυμαστό καπιταλιστικό κόσμο των θαυμάτων.
Η Γαλλία, ω ναι, η Γαλλία, και εκεί δεν λείπει το δριμύ χειμωνιάτικο κρύο, συγκαταλέγεται εντούτοις στις πρωτοπόρες αναπτυγμένες χώρες του ελεύθερου καπιταλισμού. Βέβαια έχει και αυτή τα προβλήματά της, πλην όμως λάμπει από το φως της ευημερίας.
Η Ελλάδα, σαν την Ιταλία το κρύο εμφανίζεται πιο βαρύ στις βόρειες περιοχές της, αλλά δεν λείπουν και οι στιγμές της ανείπωτης «χαράς» να χιονίσει και νοτιότερα. Μα και δική μας χώραι απολαμβάνει, επίσης, τη μαγεία της ελεύθερης οικονομίας.
Αυτή είναι η μία όψη της εικόνας των ομοιοτήτων. Λείπει, όμως, μια μικρή, τόση δα, λεπτομέρεια.
Πολωνία:  Eξήντα πέντε νεκροί, ως τώρα, από το ψύχος. Δώδεκα άνθρωποι που ήταν «ελεύθεροι» στο δικαίωμα να μην μπορούν να ζεσταθούν.
Βουλγαρία: Δύο Ιρακινοί πρόσφυγες δεν άντεξαν την καπιταλιτιστική «ζεστασιά»…
Ιταλία: 6 «ελεύθεροι» άστεγοι πέθαναν από το κρύο.
Γαλλία: Η κυβέρνηση μάζεψε τις κουβέρτες από τους «ελεύθερους» θαμώνες των πεζοδρομίων… Μήπως γιατί ο κουλουριασμένος και παγωμένος άστεγος των Παρισιών θαμπώνει την πόλη του Φωτός;
Ελλάδα: Μια ηλικιωμένη γυναίκα εναπόθεσε την ελπίδα της για λίγη ζέστη σ’ ένα μαγκάλι. Και το μαγκάλι την εκδικήθηκε και της έκοψε το οξυγόνο. Κάποτε ήταν κάποιοι φοιτητές, που κι αυτοί ευτυχισμένοι στον καπιταλιστικό κόσμο των ελευθεριών, είχαν την ευκαιρία να ανάψουν το μαγκάλι για να ζεσταθούν. Αλλά πώς να αντέξει κανείς τόσες «ελευθερίες» και τόσες «ευκαιρίες»;  Κυριολεκτικά «έσκασαν» από την τόση «ελευθερία»…  Στη Μόρια οι πρόσφυγες «ελεύθερα» θάβονται μαζί με τις σκηνές του μέσα στο χιόνι.
Σε αυτόν, λοιπόν, τον θαυμαστό κόσμο των ομοιοτήτων υπάρχει και μία διαφορά…  Στην Πολωνία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μόσχα κάποτε… στον 20ο αιώνα δεν μετρούσαν νεκρούς από το κρύο. Δυστυχώς, αυτή την περίφημη «ευκαιρία» της συλλογής παγωμένων ανθρώπων, που απαντάει στον απανταχού  κόσμο της ελεύθερης οικονομίας, όπου ελεύθερα πλουτίζουν οι λίγοι και το ίδιο ελεύθερα εξαθλιώνονται οι πολλοί, δεν την είχαν.  Βέβαια, ήταν ένας κόσμος ανελεύθερος, θα πουν κάποιοι,  πιθηκίζοντας την πιο διαδεδομένη προπαγάνδα που εξυφαινόταν στη «Γη της Ελευθερίας».
Αλλοίμονο, στον «ελεύθερο» κόσμο μας, οι ελεύθεροι εξαθλιωμένοι, ελεύθερα πεθαίνουν….

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Ο ορός προσώπου (serum) είναι ένα προϊόν πλούσιο σε ενεργά συστατικά νέας γενιάς και φυτικά εκχυλίσματα που δεν αντικαθιστά την κρέμα προσώπου, αλλά ενισχύει την δράση της και τις ενυδατικές και αντιγηραντικές της ιδιότητες. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ,ένα υγιές , λαμπερό και απαλό δέρμα, απαλύνει τις ρυτίδες και εξαφανίζει τα σημάδια της κούρασης.

ΝΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ SOMACARE

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Τα παιχνίδια της φύσης...







Μία εντυπωσιακή φωτογραφία ανέβασε στο λογαριασμό του στο Facebooκ το KritiChannel δείχνει τα παιχνίδια που μπορεί να παίξει η φύση: ο σταυρός στον Ψηλορείτη παγωμένος!